تکنیک رانندگی در بیابان – نکات رانندگی آفرود

تکنیک رانندگی در بیابان – نکات رانندگی آفرود

بیابان سرزمین مسیرهای سخت و دشوار است، بنابر این پیش از شروع سفر آفرود به کویر لازم است همه چیز را درباره رانندگی در بیابان دانسته و برای هر گونه شرایط دشواری که ممکن است با آن روبه شوید آمادگی داشته باشید. همیشه به یاد داشته باشید اولیت اول شما در رانندگی آفرود باید مراقبت از خودتان و خودرویتان باشد. لذا در این مقاله به بررسی نکات و شیوه غلبه بر دشواری های رانندگی آفرود در بیابان می پردازیم.
اگر عادت به رانندگی در هوای گرم ندارید و می خواهید در طول تابستان به سفر آفرود بروید، بیابان را برای سفر آفرود خود انتخاب نکنید. کار دیگری انجام دهید جایی روید که احتمال کمتری برای گرما زدگی وجود داشته باشد. زیرا به جز در طول زمستان، هوای بیابان معمولا بسیار گرم و خشک است. اگر ناچار شدید در طول تابستان از بیابان عبور کنید، از جاده ها حرکت کرده و سعی کنید با خودرویی که سیستم خنک کننده دارد رانندگی کنید.
همیشه به اندازه کافی آب برای خودتان و سایر مسافران به همراه داشته باشید تا در صورت خرابی خودرو بتوانید در بیابان دوام بیاورید. اگر می خواهید از جاده خارج شوید، آب به اندازه کافی برای مصرف ۳ روز هر کدام از سرنشینان همراه داشته باشید. در غیر این صورت حداقل همراه داشتن آب برای مصرف ۱ روز اجباری است. میزان آبی که هر نقر در طول روز استفاده می کند به میزان دمای محیط و رطوبت بستگی دارد. در اواسط تابستان حداقل ۴ لیتر آب برای مصرف روزانه هر نفر همراه داشته باشید، در سایر ایام سال نصف این مقدار کفایت می کند.
آب اضافی برای رادیاتور خودرو همراه داشته باشید. امکان جوش آوردن خودرو را در نظر داشته باشید و حواستان به نشانگر دمای رادیاتور باشد.
خودروی آفرود شما باید سالم، قابل اطمینان و قوی باشد. اگر می خواهید به مناطق دور از شهرها و آبادی ها و به قلب بیابان روید، نیاز به خودروی آفرود قوی و سالم دارید که خراب نشود و از لاستیک های آفرود استفاده کنید تا چسبندگی لازم با ماسه های بیابان فراهم شود. برای مثال با خودروهای معمولی و شاسی کوتاه از مسیر آزادراه و بزرگ راه خارج نشوید.
سعی کنید با خودروهایی که دارای سیستم خنک کننده هستند در بیابان رانندگی کنید. اگر خودرویتان کوچک است یا قدرت زیادی ندارد، با روشن کردن دائم کولر به خودرویتان فشار نیاورید. برای مثال هنگام بالا رفتن از شیب و تپه های بلند کولر را خاموش کنید.
باک بنزین و را هر زمان که می توانید پر کنید. هیچ وقت فکر نکنید بنزینی که دارید زیاد است. امکان دارد خیلی طول بکشد تا به پمپ بنزین دیگری برسید.
هوای بیابان در طول شب سرد است. همیشه لباس گرم و پتو همراه خود داشته باشید تا بتوانید خود را گرم نگه دارید.
در صورت خراب شدن خودرو در بیابان، خودروی خود را ترک نکنید. مگر اینکه ساختمان مسکونی ای را با چشم ببینید و با چند دقیقه پیاده روی به آن محل برسید. در غیر این صورت ممکن است هیچ وقت زنده دیده نشوید. اگر شک دارید چه قدر با محلی فاصله دارید خودروی خود را ترک نکنید. سعی کنید سایه نزدیک خودرو پیدا کنید، یا در سایه ی خودرو استراحت کنید و انرژی و آب خود را بی هوده هدر ندهید. اگر تصمیم گرفتید خودرویتان را ترک کنید. ماشین را قفل کرده و یک نوشته زیر برف پاک کن از خود به جا بگذارید و در آن توضیح دهید چه کسی هستید، به چه سمتی در حال حرکت هستید و چه زمانی خودرو را ترک کرده اید. این کار را هم در صورتی که یک راننده ناشناس به شما پیشنهاد کمک و رساندن به نزدیک ترین آبادی را می کند و  یا اینکه پس از چند ساعت انتظار خسته شده اید و به صورت احمقانه ای تصمیم گرفته اید مسیر آمده را پیاده برگردید، انجام دهید. هر چه مسیر کم تردد تر باشد، احتمال اینکه یک راننده رهگذر توقف کرده و پیشنهاد کمک دهد بیشتر است. یک نتیجه گیری این است که اگر در وسط نا کجا آباد دیدید خودرویی خراب شده است، آماده کمک باشید و کاری را که از دستتان بر می آید انجام دهید.
مهم نیست با چه خودرویی رانندگی می کنید، شیوه تعویض لاستیک (پنچرگیری لاستیک) را یاد بگیرید. و از اینکه تایر یدک دارای فشار مناسب است اطمینان حاصل کنید تا در صورت نیاز به لاستیک زاپاس با مشکلی مواجه نشوید. به خاطر داشته باشید تعویض لاستیک در بیابان هنگامی که ماسه و زمین سست اطرافتان را احاطه کرده کار دشواری است. بنابراین تعدادی تخته چوبی محکم همراه خود داشته باشید تا در زیر جک قرار دهید و جک در ماسه ها فرو نرود. تخته ای که انتخاب می کنید لزومی ندارد خیلی بزرگ باشد ولی باید به اندازه کافی محکم و عریض باشد تا هنگام قرار گرفتن جک روی آن نشکند و در ماسه فرو نرود. حتی بهتر است یاد بگیرید پنچری تایر را به طور موقت تعمیر کنید ( یا حداقل آن را patch کنید.) تا بتوانید خود را به جاده برسانید. در صورتی که دیواره لاستیک آسیب ببیند یا پارگی آن زیاد باشد، تایر قابل تعمیر نیست، اما در صورتی که لاستیک یدک پنچر باشد یا در چرخ دیگری استفاده شده باشد، سوراخ های کوچکتر را می توان به طور موقت تعمیر کرد تا شما را به سلامت به جاده بازگرداند. یک پمپ هوای الکتریکی که با منبع تغذیه ۱۲ ولت کار کند و سرعت پمپ آن به حدی باشد که بتواند نشتی های آرام را جبران کند، تهیه کنید. (پمپ های کوچکتر معمولا کاربردی ندارند، از پمپ های کوچک ماشین های آفرود استفاده کنید.) تجهیزات تعمیر لاستیک نیز ممکن است به دردتان بخورد (اگر به اندازه کافی از آن ها همراه خود داشته باشید.). برای مثال چسب تعمیر لاستیک، باعث کاهش سرعت خارج شدن هوا از لاستیک هنگام وقوع سوراخ های کوچکتر می شود، ولی باز هم نیاز خواهد بود هر چند کیلومتر یک بار خودرو را متوقف کرده و لاستیک را با پمپ الکتریکی باد کنید، زیرا چسب لاستیک سرعت کم شدن فشار لاستیک را کاهش می دهد ولی نمی تواند از خارج شدن هوا از لاستیک جلوگیری کند. کیت های تعمیر لاستیک که دارای ابزارهای مناسب برای گذاشتن plug منعطف داخل حفره است، نیز بسیار مفید هستند. اما باز هم باید پمپ هوا همراه خود داشته باشید، و سوراخ لاستیک نیز باید کوچک باشد و بتید استفاده از کیت تعمیر لاستیک را نیز بلد باشید.
برای رفتن به سفر آفرود و جاهای دور افتاده، گزینه اجاره کردن تلفن ماهواره ای را در نظر داشته باشید. ممکن است هرگز لازمتان نشود ولی بهترین سرمایه گذاری ایست که انجام می دهید. پوشش آنتن تلفن های همراه در بیابان و در خارج از جاده و بزرگ راه وجود ندارد و حتی در جاده نیز ممکن است موبایل خوب آنتن ندهد. و اگر خودرویتان در آفرود خراب شود یا تصادف کنید، این تلفن ها می توانند جان شما را نجات دهند.
اگر قصد رفتن به جاهای جدید را دارید که تا به حال در سفرهای آفرود خود به آن جا نرفته اید و چند مایل با جاده نزدیک خود فاصله دارند، از GPS استفاده کنید. منظورم یکی از آن اپلیکیشن های نشان دهندع نقشه موبایلتان نیست (گرچه این نرم افزارها نیز بسیار کارآمد هستند)، دستگاه مورد نظر من یک دستگاه بی سیم قابل اطمینان است که می توان از آن هم برای فهمیدن موقعیت خود و یافتن مسیر استفاده کرد و هم برای گفتن محل شما به دیگران، و باتری دستگاه نیز پس از چند ساعت استفاده تمام نشود. این دستگاه باید حداقل بتواند به شما مختصات افقی و عمودی موقعیت را بدهد. اگر می خواهید از ماشین خارج شوید حتما GPS را همراه خود ببرید. و فراموش نکنید قبل از ترک خودرو، محل خودرو را روی GPS علامت بزنید.
با هدایت چرخ ها روی سطوح سخت تر، کنترل خود را روی خودرو افزایش دهید. و سعی کنید در چاله های جاده نیوفتید.
مواظب لرزش های خودرو باشید. معمولا بر اثر رد لاستیک های خودروهای قبلی روی جاده، چاله ها و ناهموار بودن مسیر، خودرو دچار لرزش های متناوب و هارمونیکی می شود. این مساله منجر به oversteer و از دست رفتن کنترل خودرو می گردد. برای کنترل وضعیت سرعت را کم کنید ولی ترمز نکنید، ترمز کردن مشکل را بزرگ تر کرده و موجب از دست رفتن بیشتر کنترل می شود.
در مسیر گرد و غبارهایی که به دنبال خودروی جلویی به وجود می آید رانندگی نکنید، تا گرد و غبار  وارد هواکش موتور نشود و همچینین دید شما از جاده دست نرود و در این حالت از کسی کورکورانه سبقت نمی گیرید.

هنگام گذر از تپه های شنی، در مسیر مستقیم بالا رفته و پایین بیایید و از زاویه جانبی و کج روی پرهیز نمایید. این کار موجب پایداری بیشتر خودرو در مرکز گرانش پایین تر می شود که کنترل راننده را روی خودرو افزایش داده و خطر جابه جایی ماسه ها را کاهش می دهد.
سعی کنید از عبور از دست اندازهای متوالی هنگام عبور از تپه های ماسه ای اجتناب کنید. ماسه ها به صورت برامدگی در یک جا جمع می شوند. برخورد با این دست اندازها می تواند خودرو را شدیدا به لرزه در آورد، فنربندی و تعلیق ماشین را فشرده کند و یک تجربه نا خوشایند برایتان به ارمغان آورد.
هنگام رسیدن به قله تپه های شنی سرعت را کم کنید. این کار به ۴WD شما اجازه می دهد گشتاور را با خود به قله تپه برده و در برابر مسائل ناخوشایندی مانند جابه جا شدن توسط باد یا افتادن داخل چاله ها و برآمدگی های پایین تپه شنی محافظت شوید.
فشار لاستیک ها را متناسب با شرایط تنظیم نمایید. فشار مناسب توصیه شده توسط متخصصین برای لاستیک در جاده های شنی و خاکی حدود ۲۸-۳۰ psi و برای تپه های شنی حدود ۲۰-۲۵ psi است. برای تپه های شنی نرم حتی فشارهای کمتر از مقدار ذکر شده نیاز است. تنظیم مناسب فشار لاستیک ها موجب ثبات بیشتر خودرو شده در نتیجه کنترل خودرو برای راننده راحت تر می شود و همچنین اثر کمتری روی جاده از خود به جای می گذارد.

مراجع:
[۱] www.californiadriving.com
[۲] www.hemamaps.com.au

مطالب مرتبط

نظرات شما

قالب ووکامرس