لاستیک هواپیما (Aircraft)

لاستیک هواپیما (Aircraft)

طراحی لاستیک هواپیما به نحوی است که بتوانند بارهای بسیار سنگین را برای مدت کوتاه تحمل کنند. هر چه هواپیما سنگین‌تر باشد برای اینکه وزن هواپیما بهتر توزیع شود، به تایرهای بیشتری نیاز دارد. طراحی آج این تایرها به‌گونه‌ای است که هنگام وزیدن باد مخالف شدید پایداری را افزایش دهد، بتواند روی زمین‌های خیس آب را از زیر تایر خارج کرده و مانع از لیز خوردن هواپیما شود و به کوتاه شدن مسافت توقف هنگام ترمز کمک‌کند.
برای به حداقل رساندن انبساط و انقباض تایر در اثر تغییر شدید درجه حرارت محیط و فشار هوا در طول پرواز، تایرهای هواپیما را معمولا با گاز نیتروژن پر می‌کنند. نرخ افزایش حجم نیتروژن خشک مانند سایر گازهای خشک اتمسفری است (نرخ هوای معمولی ۸۰% نیتروژن است)، اما ممکن است مقداری رطوبت در منابع هوای فشرده‌ی معمولی وجود داشته باشد و موجب بالارفتن نرخ افزایش حجم گاز با دما شود. تایرهای هواپیما معمولا در فشارهای بالا عمل می‌کنند. برای مثال مجاز است تا ۱۴۰۰ کیلوپاسکال (۲۰۰ پوند بر اینچ مربع یا ۱۴ بار) فشار به تایرهای هواپیماهای مسافربری وارد شود، برای جت‌های تجاری این عدد حتی بزرگ‌تر است. آزمایش‌های انجام گرفته بر روی تایرهای هواپیماهای مسافربری نشان‌می‌دهد، حداکثر فشاری که این تایرها می‌توانند قبل از ترکیدن تحمل کنند، ۵۵۰۰ کیلوپاسکال (۸۰۰ پوند بر اینچ مربع یا ۵۵ بار) است. هنگام انجام تست به جای نیتروژن یا هلیوم (که معمولا برای باد کردن تایرهای هواپیما استفاده می‌شوند)، باید تایرها را با آب پرکرد، تا بر اثر انرژی آزاد‌شده ناشی از ترکیدن تایر، اتاق آزمایش از منفجر نشود.
لاستیک هواپیما فیوز حرارتی (fusible plugs) دارند. این فیوزها داخل چرخ‌ها قرار می‌گیرند و طوری طراحی شده‌اند که در دمای معین ذوب می‌شوند. معمولا دمای تایر هنگام ترمز بسیار شدید، مثلا هنگام فرود اضطراری یا برخاست (takeoff) ناموفق، به شدت بالا می‌رود. فیوزها باعث می‌شوند باد تایر با یک روند کنترل شده خارج شود و نترکد. بنابراین استفاده از فیوزها امنیت را بالا برده و خسارت واردشده به هواپیما و محیط اطراف آن را به حداقل می‌رساند.
دلیل لزوم استفاده از گازهای نجیب مانند نیتروژن به جای هوا، برای پر کردن دسته‌ی مشخصی از تایرهای هواپیما، وقوع حداقل سه مورد انفجار در اثر استفاده از هواست. علت این انفجارها ترکیب گاز اکسیژن تایر پرشده از هوا، با گازهای فرار ناشی اثر گرم شدن بیش‌از‌حد تایر و انفجار به سبب رسیدن دمای این ترکیب به دمای خود‌آتش‌گیری (autoignition temperature) بوده‌است.

مطالب مرتبط

نظرات شما

قالب ووکامرس